21.12

Jeśli w moich oczach nie zobaczysz już blasku,
a moje słowa, jakby wyciągnięte z potrzasku,
a mój uśmiech lekki jak piórko będzie,
a myśli moje ułożone jakby w obłędzie,
a głos szorstki, zimny i jakby nie mój,
a na rękach widoczny niepokój,
to nadszedł ten moment,
on często wraca
i stary ład przywraca.
Kiedyś, na pewno, minie,
jeśli szybko ten czas
w popłochu zaginie.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Operacja.

Sala wyłożona zielonymi kafelkami, sala z wielkimi lampami i jednymi drzwiami. Na środku zimny stół, na którym chyba rozerwano wiele serc. Mój wzrok przyciągnął jeden szczegół, ten jego nieszczery uśmiech. To nie pierwszy raz, znam już ten ból. Moje serce jedno a jakby za sto cierpiało. I pomimo moich próśb wielu, bez znieczulenia znów mnie operowano.
Czytaj więcej

Odejście .

Pewien człowiek który szedł w jakimś celu powiedział mi że będzie dobrze. Doszedł do celu i było dobrze. Chciał się pożegnać, ale mnie już nie było. Był sam, przy mnie. Płakał, płakał tak żałośnie, ale nie było odwrotu, bo nawet gdybym usłyszała ten żal nie mogłabym wrócić. U bram nieba już byłam, ale słyszałam ,,kocham Cię". W głowie tylko powtarzałam ja Ciebie też, a chcą to okazać patrzałam z innych oczu.
Czytaj więcej