Pociąg teraźniejszości w przyszłość
Moje życie jest jak pociąg.
Caly czas jedzie prosto, nie raz zdarzy się lekki zakręt, a czasem stacja. Do wagonu, w którym siedzę, nie raz wejdą nowe osoby, ale zwykle wysiadają na najbliższej stacji. Czasami również zdarzy się, że pójdę do innego wagonu sprawdzić co się dzieje, a kiedy później wracam do swojego- już nie jest taki sam. Zmienię wystrój, wypakuje coś starego z walizki by przypomnieć sobie o istnieniu tej rzeczy.
A ja? A ja podczas podróży siedzę przy oknie i marzę. Marzę, żeby w końcu w moim wagonie było wszystko czego mi trzeba. Mój wagon jest prawie pełny.
Caly czas jedzie prosto, nie raz zdarzy się lekki zakręt, a czasem stacja. Do wagonu, w którym siedzę, nie raz wejdą nowe osoby, ale zwykle wysiadają na najbliższej stacji. Czasami również zdarzy się, że pójdę do innego wagonu sprawdzić co się dzieje, a kiedy później wracam do swojego- już nie jest taki sam. Zmienię wystrój, wypakuje coś starego z walizki by przypomnieć sobie o istnieniu tej rzeczy.
A ja? A ja podczas podróży siedzę przy oknie i marzę. Marzę, żeby w końcu w moim wagonie było wszystko czego mi trzeba. Mój wagon jest prawie pełny.
Komentarze
Prześlij komentarz