@

Znów  stoję  na tym 3 peronie.
Mam szal bo już  w sumie jest zima .
I myślę  zaraz z tego pociągu wyjdziesz .
Ale to nie ten, nie ta godzina.
Znów  stoję  na tym 7 peronie.
Mam na sobie lekką  kurtkę  jest wiosna.
I myślę  zaraz z tego pociągu wyjdziesz.
Ale to znów  nie ten, a właściwa godzina.
Więc stoję i stoję i czekam na właściwy moment.
Może  Ty nie przyjedziesz,
a ja powinnam pojechać.
I w końcu jedzie pociąg ekspresowy.
Prosto do Ciebie, już na peron sie zbliża.
Ale zapominam biletu.
I znów nastała zima.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Operacja.

Sala wyłożona zielonymi kafelkami, sala z wielkimi lampami i jednymi drzwiami. Na środku zimny stół, na którym chyba rozerwano wiele serc. Mój wzrok przyciągnął jeden szczegół, ten jego nieszczery uśmiech. To nie pierwszy raz, znam już ten ból. Moje serce jedno a jakby za sto cierpiało. I pomimo moich próśb wielu, bez znieczulenia znów mnie operowano.
Czytaj więcej

Odejście .

Pewien człowiek który szedł w jakimś celu powiedział mi że będzie dobrze. Doszedł do celu i było dobrze. Chciał się pożegnać, ale mnie już nie było. Był sam, przy mnie. Płakał, płakał tak żałośnie, ale nie było odwrotu, bo nawet gdybym usłyszała ten żal nie mogłabym wrócić. U bram nieba już byłam, ale słyszałam ,,kocham Cię". W głowie tylko powtarzałam ja Ciebie też, a chcą to okazać patrzałam z innych oczu.
Czytaj więcej