Co nie powiedzą usta, powie wiersz

Nadal czułam się lekko. Ale twardo stąpałam po Ziemi.

Pewien człowiek który szedł w jakimś celu powiedział mi że będzie dobrze. Doszedł do celu i było dobrze. Chciał się pożegnać, ale mnie już nie było. Był sam, przy mnie. Płakał, płakał tak żałośnie, ale nie było odwrotu, bo nawet gdybym usłyszała ten żal nie mogłabym wrócić. U bram nieba już byłam, ale słyszałam ,,kocham Cię". W głowie tylko powtarzałam ja Ciebie też, a chcą to okazać patrzałam z innych oczu.